de beklimming van de Mont Ventoux vanuit Malaucène
De beklimming heeft een lengte van ongeveer 21 kilometer. Over de volledige afstand bedraagt het gemiddelde stijgingspercentage ongeveer 7,4 à 7,5 procent.
De beklimming van de Mont Ventoux vanuit Malaucène blijft voor ons een bijzondere klim. We hebben deze zijde al meerdere keren gereden, maar toch voelt elke beklimming net wat anders. De sfeer, het landschap en het karakter van de route zorgen ervoor dat geen enkele passage ooit helemaal hetzelfde aanvoelt.
Vanuit Malaucène begint de klim wat grillig, maar nergens echt steil. Het is een goede opwarmer voor wat nog komt. We zoeken ons ritme, schakelen een paar tandjes lichter en laten het dorp langzaam achter ons terwijl we onze cadans vinden voor een lange klim van ongeveer twintig kilometer.
Wat deze kant van de Ventoux zo herkenbaar maakt, is het open karakter van de beklimming. De weg slingert zich omhoog langs de flank van de berg en in verschillende bochten krijgen we al snel uitzicht over het dal. Op heldere dagen reikt het panorama zelfs tot aan de Alpen. Het zijn momenten waarop we even opkijken van de inspanning en beseffen hoe bijzonder de omgeving is.
De klim blijft ondertussen gestaag doorlopen. Wat het extra zwaar maakt, zijn de soms lange rechte stukken met hogere stijgingspercentages dan op de andere zijden van de berg. Een gelijkmatig tempo proberen aan te houden is hier belangrijk. Deze klim wordt vaak wat onderschat, maar vraagt zeker respect.
Wanneer we Mont Serein bereiken, ligt het zwaarste deel grotendeels achter ons en verandert het landschap opnieuw. Hier opent het uitzicht zich nog meer en krijgen we brede panorama’s over de omliggende bergen. Het voelt ook als een belangrijk punt in de klim: we weten dat we al een groot deel van de hoogtemeters achter de rug hebben, maar tegelijk beseffen we dat de berg nog een paar stevige kilometers in petto heeft.
Boven Mont Serein wordt het landschap steeds ruiger. De vegetatie verdwijnt geleidelijk en maakt plaats voor het kale, stenige terrein waar de Ventoux zo bekend om staat. De wind laat zich hier vaak voelen en de toren op de top komt langzaam dichterbij. De laatste kilometers vragen nog een keer alles uit de benen, maar tegelijk groeit ook het gevoel dat de top niet ver meer is.
En dan is hij daar: de top van de Mont Ventoux. Bij helder weer is het uitzicht enorm, de wind vaak stevig en het gevoel van aankomen blijft elke keer opnieuw bijzonder.
